Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.

Juul Anthonissen werd op 31 juli 1931 geboren in Schriek (Heist-op-den-Berg). In 1950 studeerde hij af aan de Oude Humaniora (Latijn-Grieks) van het Sint-Romboutscollege in Mechelen. De volgende vier jaar studeerde hij aan het Universitair Instituut voor de Overzeese Gebieden in Antwerpen, waar hij in 1954 afstudeerde als Licentiaat in de Administratieve en Koloniale Wetenschappen. In de periode 1958-1960 behaalde hij nog een baccalaureaat Kunstgeschiedenis en Oudheidkunde aan het Kunsthistorisch Instituut van Antwerpen. Van 1957 tot aan haar dood in 1986 was hij getrouwd met Juliette van den Wouwer, met wie hij twee kinderen had: Marijke (°1959) en Peter (°1969). Juul overleed op 31 oktober 2008 in Wiekevorst (Heist-op-den-Berg). Al op jonge leeftijd raakte Juul geïnteresseerd in jazz. Zo kocht hij in 1950 zijn eerste platen. In 1955 (volgens sommige bronnen in 1954) richtte hij de Heistse Jazzclub op, later de Hnita-Jazz Club, waar vele nationale en internationale artiesten opgetreden hebben, zoals Toots Thielemans, Chet Baker, Charles Mingus, Dexter Gordon, ... Tot aan zijn dood in 2008 was hij hier programmator. Vier jaar na de oprichting van de jazzclub was hij één van de medeoprichters van de Zuidkempense Kunst- en Cultuurkring Hnita, waarvan hij tot aan zijn dood voorzitter was. Hij hield zich niet enkel bezig met jazz en cultuur in Heist-op-den-Berg, maar ook in de rest van Vlaanderen en Europa. Zo was hij tussen 1966 en 1973 programmator bij Jazz Bilzen en van 1961 tot 1981 bij het Hammerveld Jazz Festival in Roermond. In 1964 was hij één van de medeoprichters van de Europese Jazz Federatie. Daarnaast organiseerde hij vanaf 1963 ook jazzstages, onder andere in Dworp en Bilzen en was hij jurylid in diverse jazzwedstrijden. In 1979 opperde hij het idee om een jazzconcours in Hoeilaart te organiseren (wat nog steeds bestaat, maar sinds 2015 heet het B-Jazz en vindt het plaats in Leuven). In de jaren zeventig organiseerde hij de Belgische selectie voor de European Jazz Quiz en zat hij af en toe in de jury. Ook in Nederland was hij in de jaren tachtig jurylid: van 1974 tot 1986 voor de Podiumprijs van de NOS en vanaf 1985 was hij het enige Belgische jurylid van de Bird Award op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Naast programmator van vele concerten was hij jazzrecensent voor verschillende kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland. Zo schreef hij artikels voor Humo (1963-1965), De Standaard en Het Nieuwsblad (1965-1995), Spectator (1973-1983) en Topics (1983-1985). Ook schreef hij artikels in verschillende buitenlandse (muziek- en jazz-)tijdschriften: Billboard USA (1974-1984), Billboard Nederland (begin jaren tachtig), Jazz Journal (vanaf 1977), Jazz Freak (vanaf 1981), Jazz Forum en Blu Jazz (vanaf 1990) en Jazz’ Halo (vanaf 1998). Van 1999 tot 2001 bracht Juul een eigen tijdschrift Juul’s Halo uit. In 1972 schreef Juul voor SABAM het werkje 50 jaar lichte muziek in België. Ten slotte was hij tussen 1986 en 1989 medewerker Benelux voor de Nederlandstalige editie van de Larousse Encyclopedie. Naast schrijvende pers was hij ook betrokken bij radio en in mindere mate televisie. Zo verzorgde hij van 1959 tot 1994 de teksten voor verschillende radioprogramma’s op BRT 1 en BRT 3 , de documentaire Jazz in België en was hij programmator artiesten voor het televisieprogramma So what. Vanaf 1983 verzorgde hij ook de platenrubriek op teletekst. Daarnaast gaf hij van 1988 tot 1995 les aan de conservatoria van Brussel en Gent en gaf hij lezingen, cursussen inleiding tot de jazz en jazzgeschiedenis in culturele centra in Vlaanderen en Brussel en organiseerde hij schoolconcerten. Juuls interesses gingen niet enkel uit naar jazz. Zo was hij vanaf 1961 docent Nederlands en Kunstgeschiedenis aan de Academie voor Beeldende en Toegepaste Kunsten in Heist-op-den-Berg, in 1988 werd hij daar directeur. Van 1970 tot 1987 is Juul programmator geweest van kunstgalerij Mylène in Heist-op-den-Berg. Ten slotte werkte hij van 1970 tot aan zijn pensioen in 1991 bij de Dienst Film, Muziek en Dans van het Ministerie voor Cultuur. De laatste jaren was hij daar directeur. Juul werd ook geëerd voor zijn grote bijdrage aan de cultuur in Heist-op-den-Berg en aan de jazz in het bijzonder (ook in het buitenland). In 1996 kreeg hij de Heistse Cultuurprijs en in het Duitse Weinheim kreeg hij in 2001 de Blue Bird Award voor zijn toewijding aan de jazz gedurende meer dan veertig jaar.